Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 90 หน้าที่ 520

เล่ม มมร. 90 หน้า 520 ข้อ 1507 1508
จิตตสังสัฏฐสมุฏฐานสหภุทุกกุสลติกะ (๖๔. จิตตสังสัฏฐสมุฏฐานสหภุทุกะ ๑. กุสลติกะ) กุศลบทปฏิจจวาระ อนุโลมนัย ๑. เหตุปัจจัย [๑๕๐๗] ๑. กุศลธรรมที่เป็นจิตตสังสัฏฐสมุฏฐานสหภูธรรม อาศัยกุศลธรรมที่เป็นจิตตสังสัฏฐสมุฏฐานสหภูธรรม เกิดขึ้น เพราะ เหตุปัจจัย มี ๓ วาระ. ๔. กุศลธรรมที่เป็นจิตตสังสัฏฐสมุฏฐานสหภูธรรม อาศัยกุศลธรรมที่ไม่ใช่จิตตสังสัฏฐสมุฏฐานสหภูธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ๕. กุศลธรรมที่เป็นจิตตสังสัฏฐสมุฏฐานสหภูธรรม อาศัยกุศลธรรมที่เป็นจิตตสังสัฏฐสมุฏฐานสหภูธรรม และกุศลธรรม ที่ไม่ใช่จิตตสังสัฏฐสมุฏฐานสหภูธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย การนับจำนวนวาระในอนุโลม [๑๕๐๘] ในเหตุปัจจัย มี ๕ วาระ ในอารัมมณปัจจัย มี ๕ วาระ ฯลฯ ในอวิคตปัจจัย มี ๕ วาระ. สหชาตวาระก็ดี ฯลฯ ปัญหาวาระก็ดี พึงให้พิสดาร.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka