Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 90 หน้าที่ 616

เล่ม มมร. 90 หน้า 616 ข้อ 1730 1731 1732
กุศลบทปัญหาวาระ อนุโลมนัย ๑. เหตุปัจจัย [๑๗๓๐] ๑. กุศลธรรมที่เป็นกามาวจรธรรม เป็นปัจจัยแก่ กุศลธรรมที่เป็นกามาวจรธรรม ด้วยอำนาจของเหตุปัจจัย ๒. กุศลธรรมที่ไม่ใช่กามาวจรธรรม เป็นปัจจัยแก่ กุศลธรรมที่ไม่ใช่กามาวจรธรรม ด้วยอำนาจของเหตุปัจจัย. การนับจำนวนวาระในอนุโลม [๑๗๓๑] ในเหตุปัจจัย มี ๒ วาระ ในอารัมมณปัจจัย มี ๔ วาระ ในอธิปติปัจจัย มี ๓ วาระ ในที่เป็นกามาวจรธรรม มี ๑ วาระ ในที่ไม่ใช่ กามาวจรธรรม มี ๒ วาระ. ในอนันตรปัจจัย มี ๓ วาระ ในที่เป็นกามาวจร ธรรม มี ๒ วาระ ในที่ไม่ใช่กามาวจรธรรม มี ๑ วาระ ฯลฯ ในสหชาตปัจจัย มี ๒ วาระ ฯลฯ ในอุปนิสสยปัจจัย มี ๔ วาระ ในอาเสวนปัจจัย มี ๓ วาระ ในกัมมปัจจัย มี ๒ วาระ ในอาหารปัจจัย มี ๒ วาระ ฯลฯ ในนัตถิปัจจัย มี ๓ วาระ ฯลฯ ในอวิคตปัจจัย มี ๒ วาระ. อกุศลบทปฏิจจวาระ อนุโลมนัย ๑. เหตุปัจจัย [๑๗๓๒] ๑. อกุศลธรรมที่เป็นกามาวจรธรรม อาศัยอกุศล- ธรรมที่เป็นกามาวจรธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka