พระไตรปิฎก

๔. อนุปาทินนุปาทานิยธรรมที่เป็นอรณธรรม อาศัย อนุทินนุปาทานิยธรรมที่เป็นอรณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ๕. อนุปาทินนุปาทานิยธรรมที่เป็นอรณธรรม อาศัย อนุปาทินนุปาทานิยธรรมที่เป็นสรณธรรม และอนุปาทินนุปาทานิย- ธรรมที่เป็นอรณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย การนับจำนวนวาระในอนุโลม [๑๘๐๙] ในเหตุปัจจัย มี ๕ วาระ ในอารัมมณปัจจัย มี ๒ วาระ ฯลฯ ในอวิคตปัจจัย มี ๕ วาระ. สหชาตวาระก็ดี ฯลฯ ปัญหาวาระก็ดี พึงให้พิสดารทุกปัจจัย. อนุปาทินนอนุปาทานิยบทปฏิจจวาระ อนุโลมนัย ๑. เหตุปัจจัย [๑๘๑๐] ๑. อนุปาทินนอนุปาทานิยธรรมที่เป็นอรณธรรม อาศัยอนุปาทินนอนุปาทานิยธรรมที่เป็นอรณธรรม เกิดขึ้น เพราะ เหตุปัจจัย การนับจำนวนวาระในอนุโลม [๑๘๑๑] ในเหตุปัจจัย มี ๑ วาระ ในอารัมมณปัจจัย มี ๑ วาระ ฯลฯ ในอวิคตปัจจัย มี ๑ วาระ. สหชาตวาระก็ดี ฯลฯ ปัญหาวาระก็ดี มี ๑ วาระ ทุกปัจจัย. สรณทุกอุปาทินนติกะ จบ