Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 90 หน้าที่ 664

เล่ม มมร. 90 หน้า 664 ข้อ 1863 1864 1865
๒. มหัคคตารัมมณธรรมที่เป็นอรณธรรม อาศัย มหัคคตารัมมณธรรมที่เป็นอรณธรรมเกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย การนับจำนวนวาระในอนุโลม [๑๘๖๓] ในเหตุปัจจัย มี ๒ วาระ ในอารัมมณปัจจัย มี ๒ วาระ ฯลฯ ในอวิคตปัจจัย มี ๒ วาระ. สหชาตวาระก็ดี ฯลฯ ปัญหาวาระก็ดี พึงให้พิสดารทุกปัจจัย. อัปปมาณารัมมณบทปฏิจจวาระ อนุโลมนัย ๑. เหตุปัจจัย [๑๘๖๔] ๑. อัปมาณารัมมณธรรมที่เป็นอรณธรรม อาศัย การนับจำนวนวาระในอนุโลม [๑๘๖๕] ในเหตุปัจจัย มี ๑ วาระ ในอารัมมณปัจจัย มี ๑ วาระ ฯลฯ ในอวิคตปัจจัย มี ๑ วาระ. สหชาตวาระก็ดี ฯลฯ ปัญหาวาระก็ดี มี ๑ วาระ ทุกปัจจัย. สรณทุกปริตตารัมมณติกะ จบ
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka