Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 90 หน้าที่ 675

เล่ม มมร. 90 หน้า 675 ข้อ 1892 1893 1894
๒. อนาคตารัมมณธรรมที่เป็นอรณธรรม อาศัย อนาคตารัมมณธรรมที่เป็นอรณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย การนับจำนวนวาระในอนุโลม [๑๘๙๒] ในเหตุปัจจัย มี ๒ วาระ ในอารัมมณปัจจัย มี ๒ วาระ ในวิปากปัจจัย มี ๑ วาระ ฯลฯ ในอวิคตปัจจัย มี ๒ วาระ. สหชาตวาระก็ดี ฯลฯ ปัญหาวาระก็ดี พึงให้พิสดารทุกปัจจัย. ปัจจุปปันนารัมมณบทปฏิจจวาระ อนุโลมนัย ๑. เหตุปัจจัย [๑๘๙๓] ๑. ปัจจุปปันนารัมมณธรรมที่เป็นสรณธรรม อาศัย ปัจจุปปันนารัมมณธรรมที่เป็นสรณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ๒. ปัจจุปปันนารัมมณธรรมที่เป็นอรณธรรม อาศัย ปัจจุปปันนารัมมณธรรมที่เป็นอรณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย การนับจำนวนวาระในอนุโลม [๑๘๙๔] ในเหตุปัจจัย มี ๒ วาระ ในอารัมมณปัจจัย มี ๒ วาระ ในวิปากปัจจัย มี ๑ วาระ ฯลฯ ในอวิคตปัจจัย มี ๒ วาระ. สหชาตวาระก็ดี ฯลฯ ปัญหาวาระก็ดี พึงให้พิสดารทุกปัจจัย. สรณทุกอตีตารัมมณติกะ จบ
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka