พระไตรปิฎก

ปัจจนียนัย ๑. เหตุปัจจัย [๙๕] ๑. นเหตุธรรมที่เป็นอุปาทินนุปาทานิยธรรม อาศัย นเหตุธรรมที่เป็นอุปาทินนุปาทานิยธรรม เกิดขึ้น เพราะนเหตุปัจจัย มี ๓ วาระ. ๔. นเหตุธรรมที่เป็นอนุปาทินนุปาทานิยธรรม อาศัย นเหตุธรรมที่เป็นอนุปาทินนุปาทานิยธรรม เกิดขึ้น เพราะนเหตุปัจจัย ๕. นเหตุธรรมที่เป็นอนุปาทินนุปาทานิยธรรม อาศัย นเหตุธรรมที่เป็นอุปาทินนุปาทานิยธรรม และนเหตุธรรมที่เป็น อนุปาทินนุปาทานิยธรรม เกิดขึ้น เพราะนเหตุปัจจัย การนับจำนวนวาระในปัจจนียะ [๙๖] ในนเหตุปัจจัย มี ๕ วาระ ฯลฯ ในนอารัมมณปัจจัย มี ๖ วาระ ฯลฯ อนุโลมปัจจนียนัย การนับจำนวนวาระในอนุโลมปัจจนียะ [๙๗] เพราะเหตุปัจจัย ในนอารัมมณปัจจัย มี ๖ วาระ. . . ฯลฯ ปัจจนียานุโลมนัย การนับจำนวนวาระในปัจจนียานุโลม [๙๘] เพราะนเหตุปัจจัย ในอารัมมณปัจจัย มี ๒ วาระ... แม้ในปัญหาวาระ ในกุสลติกะฉันใด พึงให้พิสดารฉันนั้น. อุปาทินนติกเหตุทุกะ จบ