Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 90 หน้าที่ 767

เล่ม มมร. 90 หน้า 767 ข้อ 159 160 161
๒. อารัมมณปัจจัย [๑๕๙] ๑. นเหตุธรรมที่เป็นปีติสหคตธรรม อาศัยนเหตุ- ธรรมที่เป็นปีติสหคตธรรม เกิดขึ้น เพราะอารัมมณปัจจัย มี ๓ วาระ (วาระที่ ๑-๓) ๔. นเหตุธรรมที่เป็นสุขสหคตธรรม อาศัยนเหตุ- ธรรมที่เป็นสุขสหคตธรรม เกิดขึ้น เพราะอารัมมณปัจจัย มี ๓ วาระ (วาระที่ ๔-๖) ๗. นเหตุธรรมที่เป็นอุเบกขาสหคตธรรม อาศัย นเหตุธรรมที่เป็นอุเบกขาสหคตธรรม เกิดขึ้น เพราะอารัมมณปัจจัย ๘. นเหตุธรรมที่เป็นปีติสหคตธรรม อาศัยนเหตุ- ธรรมที่เป็นปีติสหคตธรรม และนเหตุธรรมที่เป็นสุขสหคตธรรม เกิดขึ้น เพราะอารัมมณปัจจัย มี ๓ วาระ (วาระที่ ๘-๑๐) การนับจำนวนวาระในอนุโลม [๑๖๐] ในเหตุปัจจัย มี ๑๐ วาระ ในอารัมมณปัจจัย มี ๑๐ วาระ ในอธิปติปัจจัย มี ๑๐ วาระ ในอนันตรปัจจัย มี ๑๐ วาระ ฯลฯ ในอวิคตปัจจัย มี ๑๐ วาระ. ปัจจนียนัย [๑๖๑] ในนเหตุปัจจัยมี ๑๐ วาระ ในนอธิปติปัจจัยมี ๑๐ วาระ ฯลฯ สหชาตวาระก็ดี ฯลฯ สัมปยุตตวาระก็ดี พึงให้พิสดาร.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka