Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 90 หน้าที่ 780

เล่ม มมร. 90 หน้า 780 ข้อ 187 188
นเหตุบทปัญหาวาระ อนุโลมนัย ๑. อารัมมณปัจจัย [๑๘๗] ๑. นเหตุธรรมที่เป็นทัสสเนนปหาตัพพธรรม เป็น ปัจจัยแก่นเหตุธรรมที่เป็นทัสสเนนปหาตัพพธรรม ด้วยอำนาจของ อารัมมณปัจจัย ๒. นเหตุธรรมที่เป็นทัสสเนนปหาตัพพธรรม เป็น ปัจจัยแก่นเหตุธรรมที่เป็นเนวทัสสเนนนภาวนายปหาตัพพธรรม ด้วยอำนาจของอารัมมณปัจจัย มี ๒ วาระ (วาระที่ ๑-๒) ๓. นเหตุธรรมที่เป็นภาวนายปหาตัพพธรรม เป็น ปัจจัยแก่นเหตุธรรมที่เป็นภาวนายปหาตัพพธรรม ด้วยอำนาจของ อารัมมณปัจจัย มี ๓ วาระ (วาระที่ ๓-๔-๕) ๖. นเหตุธรรมที่เป็นเนวทัสสเนนนภาวนายปหา- ตัพพธรรม เป็นปัจจัยแก่นเหตุธรรมที่เป็นเนวทัสสเนนนภาวนาย- ปหาตัพพธรรม ด้วยอำนาจของอารัมมณปัจจัย มี ๓ วาระ (วาระที่ ๖-๗-๘) การนับจำนวนวาระในอนุโลม [๑๘๘] ในอารัมมณปัจจัย มี ๘ วาระ ในอธิปติปัจจัย มี ๑๐ วาระ ฯลฯ ในอวิคตปัจจัย มี ๑๓ วาระ.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka