Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 90 หน้าที่ 791

เล่ม มมร. 90 หน้า 791 ข้อ 219
๒. เหตุธรรมที่เป็นอปจยคามิธรรม เป็นปัจจัยแก่ เหตุธรรมที่เป็นอปจยคามิธรรม ด้วยอำนาจของอธิปติปัจจัย มีอย่างเดียว คือที่เป็น สหชาตาธิปติ ๓. เหตุธรรมที่เป็นอปจคามิธรรม เป็นปัจจัยแก่ เหตุธรรมที่เป็นอาจยคามิธรรม ด้วยอำนาจของอธิปติปัจจัย ๔. เหตุธรรมที่เป็นอปจยคามิธรรม เป็นปัจจัยแก่ เหตุธรรมที่เป็นเนวาจยคามินาปจยคามิธรรม ด้วยอำนาจของอธิปติ- ปัจจัย มีอย่างเดียว คือที่เป็น อารัมมณาธิปติ ๕. เหตุธรรมที่เป็นเนวาจยคามินาปจยคามิธรรม เป็น ปัจจัยแก่เหตุธรรมที่เป็นเนวาจยคามินาปจยคามิธรรม ด้วยอำนาจ ของอธิปติปัจจัย ๖. เหตุธรรมที่เป็นเนวาจยคามินาปจยคามิธรรม เป็น ปัจจัยแก่เหตุธรรมที่เป็นอาจยคามิธรรม ด้วยอำนาจของอธิปติปัจจัย ๔. อนันตรปัจจัย [๒๑๙] ๑. เหตุธรรมที่เป็นอาจยคามิธรรม เป็นปัจจัยแก่เหตุ- ธรรมที่เป็นอาจยคามิธรรม ด้วยอำนาจของอนันตรปัจจัย ๒. เหตุธรรมที่เป็นอาจยคามิธรรม เป็นปัจจัยแก่ เหตุธรรมที่เป็นอปจยคามิธรรม ด้วยอำนาจของอนันตรปัจจัย ๓. เหตุธรรมที่เป็นอาจยคามิธรรม เป็นปัจจัยแก่ เหตุธรรมที่เป็นเนวาจยคามินาปจคามิธรรมด้วยอำนาจของอนันตร- ปัจจัย
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka