Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 90 หน้าที่ 799

เล่ม มมร. 90 หน้า 799 ข้อ 235 236 237 238 239
๘. อุปนิสสยปัจจัย [๒๓๕] ๑. นเหตุธรรมที่เป็นอาจยคามิธรรม เป็นปัจจัยแก่ นเหตุธรรมที่เป็นอาจยคามิธรรม ด้วยอำนาจของอุปนิสสยปัจจัย ฯลฯ การนับจำนวนวาระในอนุโลม [๒๓๖] ในอารัมมณปัจจัย มี ๗ วาระ ในอธิปติปัจจัย มี ๑๐ วาระ ในอนันตรปัจจัย มี ๖ วาระ ในสมนันตรปัจจัย มี ๖ วาระ ในสหชาตปัจจัย มี ๙ วาระ ในอัญญมัญญปัจจัย มี ๓ วาระ ในนิสสยปัจจัย มี ๑๓ วาระ ใน อุปนิสสยปัจจัย มี ๙ วาระ ฯลฯ ในอวิคตปัจจัย มี ๑๓ วาระ. ปัจจนียนัย การนับจำนวนวาระในปัจจนียะ [๒๓๗] ในนเหตุปัจจัย มี ๑๕ วาระ ในนอารัมมณปัจจัยมี ๑๕ วาระ ฯลฯ อนุโลมปัจจนียนัย [๒๓๘] เพราะอารัมมณปัจจัย ในนเหตุปัจจัย มี ๗ วาระ... ฯลฯ ปัจจนียานุโลมนัย [๒๓๙] เพราะนเหตุปัจจัย ในอารัมมณปัจจัย มี ๗ วาระ... ฯลฯ แม้ปัญหาวาระในกุสลติกะฉันใด พึงให้พิสดารฉันนั้น. อาจยคามิติกเหตุทุกะ จบ
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka