พระไตรปิฎก

๒. เหตุธรรมที่เป็นปริตตารัมมณธรรม เป็นปัจจัยแก่ เหตุธรรมที่เป็นนหัคคตารัมมณธรรม ด้วยอำนาจของอารัมมณปัจจัย ๓. เหตุธรรมที่เป็นมหัคคตารัมมณธรรม เป็นปัจจัย แก่เหตุธรรมที่เป็นมหัคคตารัมมธรรม ด้วยอำนาจของอารัมมณ- ปัจจัย ๔. เหตุธรรมที่เป็นมหัคคตารัมมณธรรม เป็นปัจจัย แก่เหตุธรรมที่เป็นปริตตารัมมณธรรม ด้วยอำนาจของอารัมมณ- ปัจจัย ๕. เหตุธรรมที่เป็นอัปปมาณารัมมณธรรม เป็นปัจจัย แก่เหตุธรรมที่เป็นอัปปมาณารัมมณธรรม ด้วยอำนาจของอารัมมณ- ปัจจัย ๖. เหตุธรรมที่เป็นอัปปมาณารัมมณธรรม เป็นปัจจัย แก่เหตุธรรมที่เป็นปริตตารัมมณธรรม ด้วยอำนาจของอารัมมณปัจจัย ๗. เหตุธรรมที่เป็นอัปปมาณารัมมณธรรม เป็นปัจจัย แก่เหตุธรรมที่เป็นมหัคคตารัมมณธรรม ด้วยอำนาจของอารัมมณ ปัจจัย การนับจำนวนวาระในอนุโลม [๒๙๕] ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาระ ในอารัมมณปัจจัย มี ๗ วาระ ในอธิปติปัจจัย มี ๗ วาระ ในอนันตรปัจจัย มี ๙ วาระ ในสมนันตรปัจจัย มี ๙ วาระ ในอุปนิสสยปัจจัย มี ๙ วาระ ฯลฯ ในอวิคตปัจจัย มี ๓ วาระ.