Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 90 หน้าที่ 882

เล่ม มมร. 90 หน้า 882 ข้อ 456
๔. นเหตุธรรมที่เป็นสนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม และ นเหตุธรรมที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม อาศัยนเหตุธรรมที่เป็น อนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ๕. นเหตุธรรมที่เป็นอนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม และ นเหตุธรรมที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม อาศัยนเหตุธรรมที่เป็น อนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ๖. นเหตุธรรมที่เป็นสนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม และ นเหตุธรรมที่เป็นอนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม อาศัยนเหตุธรรมที่เป็น อนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ๗. นเหตุธรรมที่เป็นสนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม และ นเหตุธรรมที่เป็นอนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม และนเหตุธรรมที่เป็น อนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม อาศัยนเหตุธรรมที่เป็นอนิทัสสนสัปปฏิฆ- ธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๗ วาระ (วาระที่ ๑-๗) ๘. นเหตุธรรมที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม อาศัย นเหตุธรรมที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ๙. นเหตุธรรมที่เป็นสนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม อาศัย นเหตุธรรมที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ๑๐. นเหตุธรรมที่เป็นอนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม อาศัย นเหตุธรรมที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka