Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 90 หน้าที่ 920

เล่ม มมร. 90 หน้า 920 ข้อ 567
กุสลติกสัปปัจจยทุกะ (๑. กุสลติกะ ๗. สัปปัจจยทุกะ) สัปปัจจยบทปฏิจจวาระ อนุโลมนัย ๑. เหตุปัจจัย [๕๖๗] ๑. สัปปัจจยธรรมที่เป็นกุศล อาศัยสัปปัจจยธรรม ที่เป็นกุศล เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ๒. สัปปัจจยธรรมที่เป็นอัพยากตะ อาศัยสัปปัจจย- ธรรมที่เป็นกุศล เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ๓. สัปปัจจยธรรมที่เป็นกุศล และสัปปัจจยธรรม ที่เป็นอัพยากตะ อาศัยสัปปัจจยธรรมที่เป็นกุศล เกิดขึ้น เพราะเหตุ ปัจจัย ๔. สัปปัจจยธรรมที่เป็นอกุศล อาศัยสัปปัจจยธรรม ที่เป็นอกุศล เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๓ วาระ (วาระที่ ๔-๕-๖) ๗. สัปปัจจยธรรมที่เป็นอัพยากตะ อาศัยสัปปัจจย- ธรรมที่เป็นอัพยากตะ เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ๘. สัปปัจจยธรรมที่เป็นอัพยากตะ อาศัยสัปปัจจย- ธรรมที่เป็นกุศล และสัปปัจจยธรรมที่เป็นอัพยากตะ เกิดขึ้น เพราะ เหตุปัจจัย
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka