พระไตรปิฎก

๒. อารัมมณปัจจัย [๕๗๕] ๑. สัปปัจจยธรรมที่เป็นกุศล เป็นปัจจัยแก่สัปปัจจย- ธรรมที่เป็นกุศล ด้วยอำนาจของอารัมมณปัจจัย มี ๓ วาระ. ๔. สัปปัจจยธรรมที่เป็นอกุศลเป็นปัจจัยแก่สัปปัจจย- ธรรมที่เป็นอกุศล ด้วยอำนาจของอารัมมณปัจจัย มี ๓ วาระ. ๗. สัปปัจจยธรรมที่เป็นอัพยากตะ เป็นปัจจัยแก่ สัปปัจจยธรรมที่เป็นอัพยากตะ ด้วยอำนาจของอารัมมณปัจจัย มี ๓ วาระ. การนับจำนวนวาระในอนุโลม [๕๗๖] ในเหตุปัจจัย มี ๗ วาระ ในอารัมมณปัจจัย มี ๙ วาระ ในอธิปติปัจจัย มี ๑๐ วาระ ในอนันตรปัจจัย มี ๗ วาระ ในสมนันตรปัจจัย มี ๗ วาระ ในสหชาตปัจจัย มี ๙ วาระ ฯลฯ ในอุปนิสสยปัจจัย มี ๙ วาระ ฯลฯ ในอวิคตปัจจัย มี ๑๓ วาระ. ปัจจนียนัย [๕๗๗] ในนเหตุปัจจัย มี ๑๕ วาระ ในนอารัมมณปัจจัย มี ๑๕ วาระ ฯลฯ อนุโลมปัจจนียนัย [๕๗๘] เพราะเหตุปัจจัย ในนอารัมมณปัจจัย มี ๗ วาระ...ฯลฯ