Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 90 หน้าที่ 981

เล่ม มมร. 90 หน้า 981 ข้อ 704 705
กุสลติกจิตตสัมปยุตตาทิอัฏฐทุกะ (๑. กุสลติกะ ๕๘-๖๕ จิตตสัมปยุตตาทิอัฏฐทุกะ) จิตตสัมปยุตตบทปฏิจาจวาระ อนุโลมนัย ๑. เหตุปัจจัย [๗๐๔] ๑. ฯลฯ อาศัยจิตตสัมปยุตตธรรมที่เป็นกุศล ฯลฯ ฯลฯ อาศัยจิตตสังสัฏฐธรรมที่เป็นกุศล ฯลฯ ฯลฯ อาศัยจิตตสมุฏฐานธรรมที่เป็นกุศล ฯลฯ ฯลฯ อาศัยจิตตสหภูธรรมที่เป็นกุศล ฯลฯ ฯลฯ อาศัยจิตตานุปริวัตติธรรมที่เป็นกุศล ฯลฯ ฯลฯ อาศัยจิตตสังสัฏฐสมุฏฐานธรรมที่เป็นกุศล ฯลฯ ๑. จิตตสังสัฏฐสมุฏฐานานุปริวัตติธรรมที่เป็นกุศล อาศัยจิตตสังสัฏฐสมุฏฐานานุปริวัตติธรรมที่เป็นกุศล เกิดขึ้น เพราะ เหตุปัจจัย การนับจำนวนวาระในอนุโลม [๗๐๕] ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาระ ในอารัมมณปัจจัย มี ๓ วาระ ฯลฯ ในอวิคตปัจจัย มี ๓ วาระ. สหชาตวาระก็ดี ฯลฯ สัมปยุตตวาระก็ดี ปัญหาวาระก็ดี พึงให้ พิสดารอย่างนี้. กุสลติกจิตตสังสัฏฐสมุฏฐานานุปริวัตติทุกะ จบ
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka