Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 90 หน้าที่ 983

เล่ม มมร. 90 หน้า 983 ข้อ 709 710 711
๔. อัชฌัตติกธรรมที่เป็นอกุศล เป็นปัจจัยแก่อัช- ฌัตติกธรรมที่เป็นอกุศล ด้วยอำนาจของอารัมมณปัจจัย มี ๓ วาระ. ๗. อัชฌัตติกธรรมที่เป็นอัพยากตะ เป็นปัจจัยแก่ อัชฌัตติกธรรมที่เป็นอัพยากตะ ด้วยอำนาจของอารัมมณปัจจัย มี ๓ วาระ. การนับจำนวนวาระในอนุโลม [๗๐๙] ในอารัมมณปัจจัย มี ๙ วาระ ฯลฯ ในปุเรชาตปัจจัย มี ๓ วาร ะ ฯลฯ ในอวิคตปัจจัย มี ๕ วาระ. แม้ปัญหาวาระในกุสลติกะฉันใด พึงให้พิสดารฉันนั้น. พาหิรบทปฏิจจวาระ อนุโลมนัย ๑. เหตุปัจจัย [๗๑๐] ๑. พาหิรธรรมที่เป็นกุศลอาศัยพาหิรธรรมที่เป็นกุศล เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย การนับจำนวนวาระในอนุโลม [๗๑๑] ในเหตุปัจจัย มี ๙ วาระ ในอารัมมณปัจจัย มี ๓ วาระ ฯลฯ ในอวิคตปัจจัย มี ๙ วาระ. สหชาตวาระก็ดี ฯลฯ สัมปยุตตวาระก็ดี เหมือนกับปฏิจจวาระ.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka