Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 90 หน้าที่ 996

เล่ม มมร. 90 หน้า 996 ข้อ 737 738 739
สังกิเลสิกบทปัญหาวาระ อนุโลมนัย ๑. เหตุปัจจัย [๗๓๗] ๑. สังกิเลสิกธรรมที่เป็นกุศล เป็นปัจจัยแก่สังกิเลสิก- ธรรมที่เป็นกุศล ด้วยอำนาจของเหตุปัจจัย มี ๓ วาระ. ๔. สังกิเลสิกธรรมที่เป็นอกุศล เป็นปัจจัยแก่สัง- กิเลสิกธรรมที่เป็นอกุศล ด้วยอำนาจของเหตุปัจจัย มี ๓ วาระ. ๗. สังกิเลสิกธรรมที่เป็นอัพยากตะ เป็นปัจจัยแก่สัง- กิเลสิกธรรมที่เป็นอัพยากตะ ด้วยอำนาจของเหตุปัจจัย การนับจำนวนวาระในอนุโลม [๗๓๘] ในเหตุปัจจัย มี ๗ วาระ ในอารัมมณปัจจัย มี ๙ วาระ ในอธิปติปัจจัย มี ๙ วาระ ฯลฯ ในอวิคตปัจจัย มี ๑๓ วาระ. แม้ปัญหาวาระในกุสลติกะฉันใด พึงให้พิสดารฉันนั้น. อสังกิเลสิกบทปฏิจจวาระ อนุโลมนัย ๑. เหตุปัจจัย [๗๓๙] ๑. อสังกิเลสิกธรรมที่เป็นกุศล อาศัยอสังกิเลสสิก- ธรรมที่เป็นกุศล เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka