Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 90 หน้าที่ 1085

เล่ม มมร. 90 หน้า 1085 ข้อ 920 921 922
ปริตตารัมมณติกสรณทุกะ (๑๓. ปริตตารัมมณติกะ ๑๐๐. สรณทุกะ) สรณบทปฏิจจวาระ อนุโลมนัย ๑. เหตุปัจจัย [๙๒๐] ๑. สรณธรรมที่เป็นปริตตารัมมณธรรม อาศัยสรณ- ธรรมที่เป็นปริตตารัมมณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ๒. สรณธรรมที่เป็นมหัคคตารัมมณธรรม อาศัยสรณ- ธรรมที่เป็นมหัคคตารัมมณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย การนับจำนวนวาระในอนุโลม [๙๒๑] ในเหตุปัจจัย มี ๒ วาระ ฯลฯ ในอวิคตปัจจัย มี ๒ วาระ. สหชาตวาระก็ดี ฯลฯ ปัญหาวาระก็ดี พึงให้พิสดารทุกปัจจัย อรณบทปฏิจจวาระ อนุโลมนัย ๑. เหตุปัจจัย [๙๒๒] ๑. อรณธรรมที่เป็นปริตตารัมมณธรรม อาศัยอรณ- ธรรมที่เป็นปริตตารัมมณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka