พระไตรปิฎก

อัชฌัตตารัมมณติกสรณทุกะ (๒๑. อัชฌัตตารัมมณติกะ ๑๐๐. สรณทุกะ) สรณบทปฏิจจวาระ อนุโลมนัย ๑. เหตุปัจจัย [๙๕๕] ๑. สรณธรรมที่เป็นอัชฌัตตารัมมณธรรม อาศัย สรณธรรมที่เป็นอัชฌัตตารัมมณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ๒. สรณธรรมที่เป็นพหิทธารัมมณธรรม อาศัยสรณ- ธรรมที่เป็นพหิทธารัมมณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย การนับจำนวนวาระในอนุโลม [๙๕๖] ในเหตุปัจจัย มี ๒ วาระ ฯลฯ ในอวิคตปัจจัย มี ๒ วาระ. สหชาตวาระก็ดี ฯลฯ ปัญหาวาระก็ดี พึงให้พิสดารทุกปัจจัย. อรณบทปฏิจจวาระ อนุโลมนัย ๑. เหตุปัจจัย [๙๕๗] ๑. อรณธรรมที่เป็นอัชฌัตตารัมมณธรรม อาศัยอรณ- ธรรมที่เป็นอัชฌัตตารัมมณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย