พระไตรปิฎก

๒. อารัมมณปัจจัย [๓๐] ๑. อนุปาทินนุปาทานิยธรรมที่เป็นกุศล เป็นปัจจัยแก่ อนุปาทินนุปาทานิยธรรมที่เป็นกุศล ด้วยอำนาจของอารัมมณปัจจัย มี ๓ วาระ. ๔. อนุปาทินนุปาทานิยธรรมที่เป็นอกุศล เป็นปัจจัย แก่อนุปาทินนุปาทานิยธรรมที่เป็นอกุศล ด้วยอำนาจของอารัมมณ- ปัจจัย มี ๓ วาระ. ๗. อนุปาทินนุปาทานิยธรรมที่เป็นอัพยากตะ เป็น ปัจจัยแก่อนุปาทินนุปาทานิยธรรมที่เป็นอัพยากตะ ด้วยอำนาจของ อารัมมณปัจจัย มี ๓ วาระ. การนับจำนวนวาระในอนุโลม [๓๑] ในเหตุปัจจัย มี ๗ วาระ ในอารัมมณปัจจัย มี ๙ วาระ ฯลฯ ในอวิคตปัจจัย มี ๑๑ วาระ. แม้ปัญหาวาระในกุสลติกะฉันใด พึงให้พิสดารฉันนั้น. อนุปาทินนอนุปาทานิยบทปฏิจจวาระ อนุโลมนัย ๑. เหตุปัจจัย [๓๒] ๑. อนุปาทินนอนิปาทานิยธรรมที่เป็นกุศล อาศัย อนุปาทินนอนุปาทานิยธรรมที่เป็นกุศล เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย