Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 90 หน้าที่ 1157

เล่ม มมร. 90 หน้า 1157 ข้อ 127 128 129
ปัจจุปปันนารัมมณบทปฏิจจวาระ อนุโลม นัย ๑. เหตุปัจจัย [๑๒๗] ๑. ปัจจุปปันนารัมมณธรรมที่เป็นกุศล อาศัยปัจจุป- ปันนารัมมณธรรมที่เป็นกุศล เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย การนับจำนวนวาระในอนุโลม [๑๒๘] ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาระ ในอารัมมณปัจจัย มี ๓ วาระ ฯลฯ ในอวิคตปัจจัย มี ๓ วาระ. สหชาตวาระก็ดี ฯลฯ สัมปยุตตวาระก็ดี เหมือนกับปฏิจจวาระ. ปัจจุปปันนารัมมณบทปัญหาวาระ อนุโลมนัย ๑. เหตุปัจจัย [๑๒๙] ๑. ปัจจุปปันนารัมมณธรรมที่เป็นกุศล เป็นปัจจัยแก่ ปัจจุปปันนารัมมณธรรมที่เป็นกุศล ด้วยอำนาจของเหตุปัจจัย ๒. ปัจจุปปันนารัมมณธรรมที่เป็นอกุศลเป็นปัจจัยแก่ ปัจจุปปันนารัมมณธรรมที่เป็นอกุศล ด้วยอำนาจของเหตุปัจจัย
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka