พระไตรปิฎก

๖. อัพยากตธรรมที่เป็นสนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม และอัพยากตธรรมที่เป็นอนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม อาศัยอัพยากต- ธรรมที่เป็นอนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ๗. อัพยากตธรรมที่เป็นสนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม, อัพยากตธรรมที่เป็นอนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม และอัพยากตธรรม ที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม อาศัยอัพยากตธรรมที่เป็นอนิทัสสน- สัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตปัจจัย มี ๗ วาระ. ๘. อัพยากตธรรมที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม อาศัยอัพยากตธรรมที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะ เหตุปัจจัย มี ๗ วาระ. ๑๕. อัพยากตธรรมที่เป็นสนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม อาศัยอัพยากตธรรมที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม และอัพยากต- ธรรมที่เป็นอนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๗ วาระ. การนับจำนวนวาระในอนุโลม [๒๒๐] ในเหตุปัจจัย มี ๒๑ วาระ ฯลฯ ในอวิคตปัจจัยมี ๒๑ วาระ. สหชาตวาระก็ดี ฯลฯ ปัญหาวาระก็ดี พึงให้พิสดาร. สนิทัสสติกกุสลติกะ จบ อนุโลมติกติกปัฏฐาน จบ