พระไตรปิฎก

๑๐. ปุเรชาตปัจจัย [๑๒] ๑. ธรรมที่ไม่ใช่กุศล เป็นปัจจัยแก่ธรรมที่ไม่ใช่กุศล ด้วยอำนาจของปุเรชาตปัจจัย ๒. ธรรมที่ไม่ใช่กุศล เป็นปัจจัยแก่ธรรมที่ไม่ใช่อกุศล ด้วยอำนาจของปุเรชาตปัจจัย ๓. ธรรมที่ไม่ใช่กุศล เป็นปัจจัยแก่ธรรมที่ไม่ใช่กุศล และธรรมที่ไม่ใช่อกุศล ด้วยอำนาจของปุเรชาตปัจจัย ฯ ล ฯ (มี ๖วาระ คือวาระที่ ๑-๖) ๗. ธรรมที่ไม่ใช่อกุศล เป็นปัจจัยแก่ธรรมที่ไม่ใช่ อกุศล ด้วยอำนาจของปุเรชาตปัจจัย. ๘. ธรรมที่ไม่ใช่อกุศลเป็นปัจจัยแก่ธรรมที่ไม่ใช่กุศล ด้วยอำนาจของปุเรชาตปัจจัย. ๙. ธรรมที่ไม่ใช่อกุศล เป็นปัจจัย แก่ธรรมที่ไม่ใช่กุศล และธรรมที่ไม่ใช่อกุศล ด้วยอำนาจของปุเรชาตปัจจัย ฯ ล ฯ (มี ๖ วาระ คือวาระที่ ๗-๑๒) ๑๓. ธรรมที่ไม่ใช่กุศล และธรรมที่ไม่ใช่อกุศล เป็น ปัจจัยแก่ธรรมที่ไม่ใช่กุศล ด้วยอำนาจของปุเรชาตปัจจัย. ๑๔. ธรรมที่ไม่ใช่กุศล และธรรมที่ไม่ใช่อกุศล เป็น ปัจจัยแก่ธรรมที่ไม่ใช่อกุศล ด้วยอำนาจของปุเรชาตปัจจัย. ๑๕. ธรรมที่ไม่ใช่กุศล และธรรมที่ไม่ใช่อกุศล เป็น ปัจจัยแก่ธรรมที่ไม่ใช่กุศล และธรรมที่ไม่ใช่อกุศล ด้วยอำนาจของ ปุเรชาตปัจจัย ฯลฯ (มี ๖ วาระ คือวาระที่ ๑๓-๑๘ )