พระไตรปิฎก

๘๒. กิเลสวิปปยุตตนสังกิเลสิกทุกะ ปฏิจจวาระ อนุโลมนัย ๑. เหตุปัจจัย [๑๕๔] ๑. ธรรมที่เป็นกิเลสวิปปยุตตธรรม แต่ไม่ใช่สัง- กิเลสิกธรรม อาศัยธรรมที่เป็นกิเลสวิปปยุตตธรรม แต่ไม่ใช่สัง- กิเลสิกธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย. ๒. ธรรมที่เป็นกิเลสวิปปยุตตธรรม แต่ไม่ใช่อสัง- กิเลสิกธรรม อาศัยธรรมที่เป็นกิเลสวิปปยุตตธรรม แต่ไม่ใช่สัง- กิเลสิกธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย. ๓. ธรรมที่เป็นกิเลสวิปปยุตตธรรม แต่ไม่ใช่สัง- กิเลสิกธรรม และธรรมที่เป็นกิเลสวิปปยุตตธรรม แต่ไม่ใช่อสังกิ- เลสิกธรรม อาศัยธรรมที่เป็นกิเลสวิปปยุตตธรรม แต่ไม่ใช่สังกิ- เลสิกธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย. ๔. ธรรมที่เป็นกิเลสวิปปยุตตธรรม แต่ไม่ใช่อสัง- กิเลสิกธรรม อาศัยธรรมที่เป็นกิเลสวิปปยุตตธรรม แต่ไม่ใช่อสัง- กิเลสิกธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย. ๕. ธรรมที่เป็นกิเลสวิปปยุตตธรรม แต่ไม่ใช่อสัง- กิเลสิกธรรม อาศัยธรรมที่เป็นกิเลสวิปปยุตตธรรม แต่ไม่ใช่สัง-