Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 91 หน้าที่ 148

เล่ม มมร. 91 หน้า 148 ข้อ 241 242 243 244
๒. อารัมมณปัจจัย [๒๔๑] ๑. ธรรมที่ไม่ใช่อนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม ที่เป็น นเหตุธรรม เป็นปัจจัยแก่ธรรมที่ไม่ช่อนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม ที่เป็น นเหตุธรรม ด้วยอำนาจของอารัมมณปัจจัย ฯลฯ การนับจำนวนวาระในอนุโลม [๒๔๒] ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาระ ในอารัมมณปัจจัย มี ๙ วาระ ฯลฯ ในอุปนิสสยปัจจัย มี ๙ วาระ ในปุเรชาตปัจจัย มี ๓ วาระ ในปัจฉา- ชาตปัจจัย มี ๓ วาระ ในอาเสวนปัจจัย มี ๙ วาระ ในกัมมปัจจัย มี ๓ วาระ ในวิปากปัจจัย มี ๙ วาระ ในอาหารปัจจัย มี ๓ วาระ ในอินทริยปัจจัย มี ๙ วาระ ในฌานปัจจัย มี ๓ วาระ ในมัคคปัจจัย มี ๙ วาระ ในสัปยุตตปัจจัย มี ๙ วาระ ในวิปปยุตตปัจจัย มี ๕ วาระ ฯลฯ ในอวิคตปัจจัย มี ๙ วาระ. ปัญหาวาระพึงให้พิสดารอย่างนี้. อนิทัสสนอัปปฏิฆบทปฏิจจวาระ อนุโลมนัย ๑. เหตุปัจจัย [๒๔๓] ๑. ธรรมที่ไม่ใช่อนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม ที่เป็น นเหตุธรรม อาศัยธรรมที่ไม่ใช่อนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม ที่เป็น นเหตุธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย. การนับจำนวนวาระในอนุโลม [๒๔๔] ในเหตุปัจจัย มี ๑ วาระ ฯลฯ พึงให้พิสดารทุกวาระ.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka