พระไตรปิฎก

๒. ธรรมที่ไม่ใช่อนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม ที่ไม่ใช่ อรณธรรม อาศัยธรรมที่ไม่ใช่อนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม ที่ไม่ใช่ อรณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย. ๓. ธรรมที่ใช่อนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม ที่ไม่ใช่ สรณธรรม อาศัยธรรมที่ไม่ใช่อนิทัสสนสัปปฏิฆธรรมที่ไม่ใช่อรณ- ธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย. ๔. ธรรมที่ไม่ใช่อนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม ที่ไม่ใช่ สรณธรรม และธรรมที่ไม่ใช่อนิทัสสนสัปปฏิฆธรรมที่ไม่ใช่อรณ- ธรรม อาศัยธรรมที่ไม่ใช่อนิทัสสนสัปปฏิฆธรรมที่ไม่ใช่อรณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย. ๕. ธรรมที่ไม่ใช่อนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม ที่ไม่ใช่ สรณธรรม อาศัยธรรมที่ไม่ใช่อนิทัสสนสัปปฏิฆธรรมที่ไม่ใช่สรณ- ธรรม และธรรมที่ไม่ใช่อนิทัสสนสัปปฏิฆธรรมที่ไม่ใช่อรณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย. การนับจำนวนวาระในอนุโลม [๒๗๗] ในเหตุปัจจัย มี ๕ วาระ ในอารัมมณปัจจัย มี ๒ วาระ ฯลฯ ในอวิคตปัจจัย มี ๕ วาระ. ในสหชาตวาระก็ดี ฯลฯ ในปัญหาวาระก็ดี พึงให้พิสดารทุกปัจจัย.