Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 91 หน้าที่ 209

เล่ม มมร. 91 หน้า 209 ข้อ 327
๗. นเหตุธรรม ที่ไม่ใช่อนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม อาศัยนเหตุธรรม ที่ไม่ใช่อนิทัสสนสัปปฏิธรรม เกิดขึ้น เพราะ เหตุปัจจัย. ๘. นเหตุธรรม ที่ไม่ใช่สนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม อาศัยนเหตุธรรม ที่ไม่ใช่อนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะ เหตุปัจจัย. ๙. นเหตุธรรม ที่ไม่ใช่อนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม อาศัยนเหตุธรรม ที่ไม่ใช่อนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะ เหตุปัจจัย มี ๖ วาระ (วาระที่ ๗-๑๒) ๑๓. นเหตุธรรม ที่ไม่ใช่อนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม อาศัยนเหตุธรรม ที่ไม่ใช่อนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะ เหตุปัจจัย มี ๖ วาระ (วาระที่ ๑๓-๑๘) ๑๙. นเหตุธรรม ที่ไม่ใช่อนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม อาศัยนเหตุธรรม ที่ไม่ใช่สนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม และนเหตุธรรม ที่ไม่ใช่อนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๖ วาระ (วาระที่ ๑๙-๒๔) ๒๕. นเหตุธรรม ที่ไม่ใช่สนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม อาศัยนเหตุธรรม ที่ไม่ใช่สนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม และนเหตุธรรม ที่ไม่ใช่อนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๖ วาระ (วาระที่ ๒๕-๓๐)
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka