Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 91 หน้าที่ 257

เล่ม มมร. 91 หน้า 257 ข้อ 387 388 389 390
อนิทัสสนสัปปฏิฆบทปฏิจจวาระ อนุโลมนัย ๑. เหตุปัจจัย [๓๘๗] ๑. ธรรมที่ไม่ใช่อนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม ที่ไม่ใช่ กุศล อาศัยธรรมที่ไม่ใช่อนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม ที่ไม่ใช่กุศล เกิด ขึ้น เพราะเหตุปัจจัย. การนับจำนวนวาระในอนุโลม [๓๘๘] ในเหตุปัจจัย มี ๒๙ วาระ ฯลฯ ในอวิคตปัจจัย มี ๒๙ วาระ. พึงให้พิสดารทุกวาระ. อนิทัสสนอัปปฏิฆบทปฏิจจวาระ อนุโลมนัย ๑. เหตุปัจจัย [๓๘๙] ๑. ธรรมที่ไม่ใช่อนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม ที่ไม่ใช่ กุศล อาศัยธรรมที่ไม่ใช่อนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม ที่ไม่ใช่กุศล เกิด ขึ้น เพราะเหตุปัจจัย. การนับจำนวนวาระในอนุโลม [๓๙๐] ในเหตุปัจจัย มี ๙ วาระ. พึงให้พิสดารทุกวาระ.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka