Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 91 หน้าที่ 262

เล่ม มมร. 91 หน้า 262 ข้อ 397 398 399 400
อกุศลบทปฏิจจวาระ อนุโลมนัย ๑. เหตุปัจจัย [๓๙๗] ๑. ธรรมที่ไม่ใช่อกุศล ที่ไม่ใช่สุขายเวทนายสัมป- ยุตตธรรม อาศัยธรรมที่ไม่ใช่กุศล ที่ไม่ใช่สุขายเวทนายสัมปยุตต- ธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย. การนับจำนวนวาระในอนุโลม [๓๙๘] ในเหตุปัจจัย มี ๔๙ วาระ ฯลฯ อัพยากตบทปฏิจจวาระ อนุโลมนัย ๑. เหตุปัจจัย [๓๙๙] ๑. ธรรมที่ไม่ใช่อัพยากตะ ที่ไม่ใช่สุขายเวทนาย- สัมปยุตตธรรม อาศัยธรรมที่ไม่ใช่อัพยากตะ ที่ไม่ใช่สุขายเวทนาย- สัมปยุตตธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย. การนับจำนวนวาระในอนุโลม [๔๐๐] ในเหตุปัจจัย มี ๔๘ วาระ ฯลฯ พึงให้พิสดารทุกวาระ. นเวทนาติกนกุสลติกะ จบ
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka