Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 91 หน้าที่ 310

เล่ม มมร. 91 หน้า 310 ข้อ 464 465
[๔๖๔] ๗. ธรรมที่ไม่ใช่อเหตุกธรรม ที่ไม่ใช่นเหตุธรรม อาศัยธรรมที่ไม่ใช่อเหตุกรรม ที่ไม่ใช่นเหตุธรรม เกิดขึ้น เพราะ เหตุปัจจัย. ๘. ธรรมที่ไม่ใช่อเหตุกธรรม ที่เป็นนเหตุธรรม อาศัยธรรมที่ไม่ใช่อเหตุกธรรม ที่ไม่ใช่นเหตุธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย. ๙. ธรรมที่ไม่ใช่อเหตุกรรม ที่เป็นนเหตุธรรม และ ธรรมที่ไม่ใช่อเหตุกธรรม ที่ไม่ใช่นเหตุธรรม อาศัยธรรมที่ไม่ใช่ อเหตุกธรรม ที่ไม่ใช่นเหตุธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๓ วาระ. [๔๖๕] ๑๒. ธรรมที่ไม่ใช่อเหตุกธรรม ที่เป็นนเหตุธรรม อาศัยธรรมที่ไม่ใช่อเหตุกรรม ที่เป็นนเหตุธรรม และธรรมที่ไม่ใช่ อเหตุกธรรม ที่ไม่ใช่นเหตุธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย. ๑๓. ธรรมที่ไม่ใช่อเหตุกธรรม ที่ไม่ใช่นเหตุธรรม อาศัยธรรมที่ไม่ใช่อเหตุกธรรม ที่เป็นนเหตุธรรม และธรรมที่ไม่ใช่ อเหตุกธรรม ที่ไม่ใช่นเหตุธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย. ๑๔. ธรรมที่ไม่ใช่อเหตุกธรรม ที่เป็นนเหตุธรรม และธรรมที่ไม่ใช่อเหตุกธรรม ที่ไม่ใช่นเหตุธรรม อาศัยธรรม ที่ไม่ใช่อเหตุกรรมที่เป็นนเหตุธรรม และธรรมที่ไม่ใช่อเหตุธรรม ที่ไม่ใช่นเหตุธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka