พระไตรปิฎก

๕. ธรรมที่ไม่ใช่อัปปัจจยธรรม ที่เป็นนเหตุธรรม อาศัยธรรมที่ไม่ใช่อัปปัจจยธรรม ที่ไม่ใช่นเหตุธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย. ๖. ธรรมที่ไม่ใช่อัปปัจจยธรรม ที่เป็นนเหตุธรรม และธรรมที่ไม่ใช่อัปปัจจยธรรม ที่ไม่ใช่นเหตุธรรม อาศัยธรรม ที่ไม่ใช่อัปปัจจยธรรม ที่ไม่ใช่นเหตุธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย. [๔๗๔] ๗. ธรรมที่ไม่ใช่อัปปัจจยธรรม ที่เป็นนเหตุธรรม อาศัยธรรมที่ไม่ใช่อัปปัจจยธรรม ที่เป็นนเหตุธรรม และธรรม ที่ไม่ใช่อัปปัจจยธรรม ที่ไม่ใช่นเหตุธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย. ๘. ธรรมที่ไม่ใช่อัปปัจจยธรรม ที่ไม่ใช่นเหตุธรรม อาศัยธรรมที่ไม่ใช่อัปปัจจยธรรม ที่เป็นนเหตุธรรม และธรรม ที่ไม่ใช่อัปปัจจยธรรม ที่ไม่ใช่นเหตุธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย. ๙. ธรรมที่ไม่ใช่อัปปัจจยธรรม ที่เป็นนเหตุธรรม และธรรมที่ไม่ใช่อัปปัจจยธรรม ที่ไม่ใช่นเหตุธรรม อาศัยธรรม ที่ไม่ใช่อัปปัจจยธรรม ที่เป็นนเหตุธรรม และธรรมที่ไม่ใช่อัปปัจจย- ธรรม ที่ไม่ใช่นเหตุธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย. การนับจำนวนวาระในอนุโลม [๔๗๕] ในเหตุปัจจัย มี ๙ วาระ ฯลฯ ในปัจจัยทั้งปวง มี ๙ วาระ.