Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 91 หน้าที่ 366

เล่ม มมร. 91 หน้า 366 ข้อ 12 13 14
การนับจำนวนวาระในปัจจนียะ [๑๒] ในเหตุปัจจัย มี ๖ วาระ ในนอารัมมณปัจจัย มี ๑๕ วาระ ในนอธิปติปัจจัย มี ๑๙ วาระ ฯลฯ ในโนวิคตปัจจัย มี ๑๕ วาระ. ปัจจนียปัฏฐาน พึงให้พิสดาร แม้สหชาตวาระ ก็พึงให้พิสดาร แม้ ปัจจยวาระ ก็พึงให้พิสดาร. [๑๓] แม้ในปัจจยวาระ ในเหตุปัจจัย มี ๒๖ วาระ ในอารัมมณ- ปัจจัย มี ๑๘ วาระ ในอวิคตปัจจัย มี ๒๖ วาระ. นิสสยวาระก็ดี สังสัฏฐวาระก็ดี สัมปยุตตวาระก็ดี เหมือนกับปฏิจจ- วาระ. ปัญหาวาระ อนุโลมนัย ๑. เหตุปัจจัย [๑๔] ๑. ธรรมที่เป็นกุศล เป็นปัจจัยแก่ธรรมที่ไม่ใช่กุศล ด้วยอำนาจของเหตุปัจจัย ๒. ธรรมที่เป็นกุศล เป็นปัจจัยแก่ธรรมที่ไม่ใช่อกุศล ด้วยอำนาจของเหตุปัจจัย
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka