พระไตรปิฎก

๒. ธรรมที่เป็นวิปากธรรม เป็นปัจจัยแก่ธรรมที่ไม่ใช่ วิปากธัมมธรรม ด้วยอำนาจของเหตุปัจจัย ๓. ธรรมที่เป็นวิปากธรรม เป็นปัจจัยแก่ธรรมที่ไม่ใช่ เนววิปากนวิปากธัมมธรรม ด้วยอำนาจของเหตุปัจจัย ๔. ธรรมที่เป็นวิปากธรรม เป็นปัจจัยแก่ธรรมที่ไม่ใช่ วิปากธัมมธรรม และธรรมที่ไม่ใช่เนววิปากนวิปากธัมมธรรม ด้วย อำนาจของเหตุปัจจัย ๕. ธรรมที่เป็นวิปากธรรม เป็นปัจจัยแก่ธรรมที่ไม่ใช่ วิปากธรรม และธรรมที่ไม่ใช่วิปากธัมมธรรม ด้วยอำนาจของเหตุ ปัจจัย มี ๕ วาระ. ฯลฯ ๒. อารัมมณปัจจัย [๓๖] ๑. ธรรมที่เป็นวิปาธรรม เป็นปัจจัยแก่ธรรมที่ไม่ใช่ วิปากธรรม ด้วยอำนาจของอารัมมณปัจจัย ๒. ธรรมที่เป็นวิปากธรรม เป็นปัจจัยและธรรมที่ไม่ใช่ วิปากธัมมธรรม ด้วยอำนาจของอารัมมณปัจจัย ๓. ธรรมที่เป็นวิปากธรรม เป็นปัจจัยแก่ธรรมที่ไม่ใช่ เนววิปากนวิปากธัมมธรรม ด้วยอำนาจของอารัมมณปัจจัย ๔. ธรรมที่เป็นวิปากธรรม เป็นปัจจัยแก่ธรรมที่ไม่ใช่ วิปากธรรม และธรรมที่ไม่ใช่เนววิปากนวิปากธัมมธรรม ด้วย อำนาจของอารัมมณปัจจัย