Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 91 หน้าที่ 385

เล่ม มมร. 91 หน้า 385 ข้อ 41 42
[๔๑] ๖. ธรรมที่ไม่ใช่อุปาทินนุปาทานิยธรรม อาศัยธรรม ที่เป็นอนุปาทินนุปาทานิยธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ๗. ธรรมที่ไม่ใช่อนุปาทินนอนุปาทานิยธรรม อาศัย ธรรมที่เป็นอนุปาทินนุปาทานิยธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ๘. ธรรมที่ไม่ใช่อุปาทินนุปาทานิยธรรม และธรรม ที่ไม่ใช่อนุปาทินนอนุปาทานิยธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอนุปาทินนุ- ปาทานิยธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๓ วาระ. [๔๒] ๙. ธรรมที่ไม่ใช่อนุปาทินนอนุปาทานิยธรรม อาศัย ธรรมที่เป็นอนุปาทินนอนุปาทานิยธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ๑๐. ธรรมที่ไม่ใช่อุปาทินนอนุปาทานิยธรรม อาศัยธรรม ที่เป็นอนุปาทินนอนุปาทานิยธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ๑๑. ธรรมที่ไม่ใช่อนุปาทินนุปาทานิยธรรม อาศัยธรรม ที่เป็นอนุปาทินนอนุปาทานิยธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ๑๒. ธรรมที่ไม่ใช่อุปาทินนุปาทานิยธรรม และธรรม ที่ไม่ใช่อนุปาทินนอนุปาทานิยธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอนุปาทินน- อนุปาทานิยธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ๑๓. ธรรมที่ไม่ใช่อุปาทินนุปาทานิยธรรม และธรรม ที่ไม่ใช่อนุปาทินนุปาทานิยธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอนุปาทินนอนุ- ปาทานิยธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๕ วาระ.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka