พระไตรปิฎก

[๗๒] ๖. ธรรมที่ไม่ใช่ภาวนายปหาตัพพธรรม อาศัยธรรม ที่เป็นภาวนายปหาตัพพธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๕ วาระ (วาระที่ ๖-๑๐) [๗๓] ๑๑. ธรรมที่ไม่ใช่ทัสสเนนปหาตัพพธรรม อาศัยธรรม ที่เป็นเนวทัสสเนนนภาวนายปหาตัพพธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุ ปัจจัย มี ๓ วาระ (วาระที่ ๑๑-๑๓) [๗๔] ๑๔. ธรรมที่ไม่ใช่ทัสสเนนปหาตัพพธรรม อาศัย ธรรมที่เป็นทัสสเนนปหาตัพพธรรม และธรรมที่เป็นเนวทัสสเนนน- ภาวนายปหาตัพพธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๓ วาระ )วาระที่ ๑๔-๑๖) [๗๕] ๑๗. ธรรมที่ไม่ใช่ทัสสเนนปหาตัพพธรรม อาศัย ธรรมที่เป็นภาวนายปหาตัพพธรรม และธรรมที่เป็นเนวทัสสเนนน- ภาวนายปหาตัพพธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๓ วาระ (วาระที่ ๑๗-๑๙) การนับจำนวนวาระในอนุโลม [๗๖] ในเหตุปัจจัย มี ๑๙ วาระ ฯลฯ ในอวิคตปัจจัย มี ๑๙ วาระ. สหชาตวาระก็ดี สัมปยุตตวาระก็ดี ปัญหาวาระก็ดี พึงให้พิสดาร. ทัสสนติกนทัสสนติกะ จบ