Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 9 หน้าที่ 177

เล่ม มมร. 9 หน้า 177 ข้อ 336
เสนาสนักขันธกวรรณนา [วินิจฉัยในเสนาสนักขันธกะ] วินิจฉัยในเสนาสนักขันธกะ พึงทราบดังนี้ :- บทว่า เสนาสนะเป็นของยังมิได้ทรงบัญญัติ ได้แก่ เป็นของ ยังมิได้อนุญาต . ที่อยู่ที่เหลือ พ้นจากเรือนมุงแถบเดียวเป็นต้นไป ชื่อวิหาร. เรือนมุงแถบเดียวนั้น ได้แก่ เรือนที่โค้งดังปีกครุฑ. ปราสาทนั้น ได้แก่ ปราสาทยาว. เรือนโล้นนั้น ได้แก่ ปราสาทนั่งเอง แต่มีเรือนยอดตั้งอยู่บนพื้น บนอากาศ. ถ้ำ นั้น ได้แก่ ถ้ำอิฐ ถ้ำศิลา ถ้ำไม้ ถ้ำดิน คำว่า เพื่อสงฆ์ทั้ง ๔ ทิศที่มาแล้ว และยังไม่มา คือเพื่อสงฆ์ ผู้อยู่ใน ๔ ทิศ ทั้งที่มาแล้ว ทั้งที่ยังมิได้มา. [ว่าด้วยวิหารทาน] วินิจฉัยในอนุโมทนาคาถา พึงทราบดังนี้ :- สองบทว่า เย็น ร้อน พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่าด้วยอำนาจฤดูผิด ส่วนกัน. ลมเจือหยาดน้ำ ท่านเรียกว่า ลมในสิสิรฤดู ในคำนี้ว่า สิสิเร จาปิ วุฎิโย. ฝนนั้น คือ ฝนที่เกิดแต่เมฆโดยตรงนั่นเอง.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka