พระไตรปิฎก

๑๙. อาสววิปปยุตตสาสวทุกะ อาสววิปปยุตตนสาสวทุกะ ปฏิจจวาระ อนุโลมนัย ๑. เหตุปัจจัย [๑๖๔] ๑. ธรรมที่เป็นอาสววิปปยุตตะ แต่ไม่ใช่อนาสวธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอาสววิปปยุตตสาสวธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๑ วาระ. ๒. ธรรมที่เป็นอาสววิปปยุตตะแต่ไม่ใช่อนาสวธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอาสววิปปยุตตอนาสวธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุ ปัจจัย มี ๓ วาระ. ๕. ธรรมที่เป็นอาสววิปปยุตตะ แต่ไม่ใช่ธรรมที่ไม่ใช่ อนาสวธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอาสววิปปยุตตสาสวธรรม และธรรม ที่เป็นอาสววิปปยุตตอนาสวธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๑ วาระ. การนับจำนวนวาระในอนุโลม [๑๖๕] ในเหตุปัจจัย มี ๕ วาระ ฯลฯ ในอวิคตปัจจัย มี ๕ วาระ. พึงให้พิสดารทุกวาระ. อาสววิปปยุตตสาสวทุกอาสววิปปยุตตนอาสวทุกะ จบ