Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 91 หน้าที่ 482

เล่ม มมร. 91 หน้า 482 ข้อ 214 215 216
๓. สรณธรรม เป็นปัจจัยแก่ธรรมที่ไม่ใช่สรณธรรม และธรรมที่ไม่ใช่อรณธรรม ด้วยอำนาจของเหตุปัจจัย ๔. อรณธรรม เป็นปัจจัยแก่ธรรมที่ไม่ใช่สรณธรรม ด้วยอำนาจของเหตุปัจจัย ๒. อารัมมณปัจจัย [๒๑๔] ๑. สรณธรรม เป็นปัจจัยแก่ธรรมที่ไม่ใช่สรณธรรม ด้วยอำนาจของอารัมมณปัจจัย ๒. สรณธรรม เป็นปัจจัยแก่ธรรมที่ไม่ใช่อรณธรรม ด้วยอำนาจของอารัมมณปัจจัย การนับจำนวนวาระในอนุโลม [๒๑๕] ในเหตุปัจจัย มี ๔ วาระ ในอารัมมณปัจจัย มี ๔ วาระ ในอธิปติปัจจัย มี ๕ วาระ ในอนันตรปัจจัย มี ๔ วาระ ฯลฯ ในอวิคตปัจจัย มี ๕ วาระ. ปัจจนียนัย การยกปัจจัยในปัจจนียะ [๒๑๖] ๑. สรณธรรม เป็นปัจจัยแก่ธรรมที่ไม่ใช่สรณธรรม ด้วยอำนาจของอารัมมณปัจจัย เป็นปัจจัย ด้วยอำนาจของสหชาต- ปัจจัย, เป็นปัจจัย ด้วยอำนาจของอุปนิสสยปัจจัย, เป็นปัจจัย ด้วย- อำนาจของปัจฉาชาตปัจจัย, เป็นปัจจัย ด้วยอำนาจของกัมมปัจจัย.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka