Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 91 หน้าที่ 595

เล่ม มมร. 91 หน้า 595 ข้อ 338 339
พหิทธารัมมณบท ๑. ธรรมที่ไม่ใช่พหิทธารัมมณธรรม ที่ไม่ใช่สรณ- ธรรม อาศัยธรรมที่เป็นพหิทธารัมมณธรรม ที่เป็นสรณธรรม เกิด ขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๒ วาระ. สรณทุกอัชฌัตตารัมมณติกนสรณทุกนอัชฌัตตารัมมณติกะ จบ สรณทุกสนิทัสสนติกนสรณทุกนสนิทัสสนติกะ (๑๐๐. สรณทุกะ ๒๒. สนิทัสสนติกะ) ปฏิจจวาระ อนุโลมนัย ๑. เหตุปัจจัย อนิทัสสนสัปปฏิฆบท [๓๓๘] ๑. ธรรมที่ไม่ใช่อนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม ที่ไม่ใช่ สรณธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม ที่เป็นอรณ- ธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๑ วาระ. อนิทัสสนอัปปฏิฆบท [๓๓๙] ๑. ธรรมที่ไม่ใช่อนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม ที่ไม่ใช่ สรณธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม ที่เป็นสรณ- ธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka