Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 91 หน้าที่ 597

เล่ม มมร. 91 หน้า 597 ข้อ 342 343 344
๒. อารัมมณปัจจัย อนิทัสสนอัปปฏิฆบท [๓๔๒] ๑. ธรรมที่ไม่ใช่อนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม ที่ไม่ใช่ สรณธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม ที่เป็นสรณ- ธรรม เกิดขึ้น เพราะนอารัมมณปัจจัย การนับจำนวนวาระในปัจจนียะ [๓๔๓] ในนเหตุปัจจัย มี ๑ วาระ ในนอารัมมณปัจจัย มี ๓ วาระ ฯลฯ ในโนอวิคตปัจจัย มี ๓ วาระ. สหชาตวารก็ดี ฯลฯ สัมปยุตตวาระก็ดี เหมือนกับปฏิจจวาระ. ปัญหาวาระ อนุโลมนัย ๑. เหตุปัจจัย อนิทัสสนอัปปฏิฆบท [๓๔๔] ๑. ธรรมที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม ที่เป็นสรณ- ธรรม เป็นปัจจัยแก่ธรรมที่ไม่ใช่อนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม ที่ไม่ใช่ สรณธรรม ด้วยอำนาจของเหตุปัจจัย ๒. ธรรมที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม ที่เป็นอรณ- ธรรม เป็นปัจจัยแก่ธรรมที่ไม่ใช่อนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม ที่ไม่ใช่ สรณธรรม ด้วยอำนาจของเหตุปัจจัย
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka