พระไตรปิฎก

การนับจำนวนวาระในอนุโลม [๕๙๗] ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาระ ฯลฯ ปฏิจจวาระ อนุโลมนัย ๑. เหตุปัจจัย อาสววิปปยุตตอนาสวบท [๕๙๘] ๑. ธรรมที่เป็นอาสววิปปยุตตะ แต่ไม่ใช่อนาสวธรรม ที่ไม่ใช่อนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอาสววิปปยุตต- อนาสวธรรม ที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ๒. ธรรมที่เป็นอาสววิปปยุตตะ แต่ไม่ใช่อนาสว- ธรรม ที่ไม่ใช่สนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอาสว- วิปปยุตตอนาสวธรรม ที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะ เหตุปัจจัย ฯลฯ ๖. ธรรมที่เป็นอาสววิปปยุตตะ แต่ไม่ใช่อนาสวธรรม ที่ไม่ใช่สนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม และธรรมที่เป็นอาสววิปปยุตตะ แต่ไม่ใช่อนาสวธรรม ที่ไม่ใช่อนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม อาศัยธรรม ที่เป็นอาสววิปปยุตตอนาสวธรรม ที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เกิด ขึ้น เพราะเหตุปัจจัย การนับจำนวนวาระในอนุโลม [๕๙๙] ในเหตุปัจจัย มี ๖ วาระ ฯลฯ สนิทัสสนติกอาสววิปปยุตตสาสวทุกะ นสนิทัสสนติกนอาสววิปปยุตตนสาสวทุกะ จบ