Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 91 หน้าที่ 752

เล่ม มมร. 91 หน้า 752 ข้อ 637 638
ปัญหาวาระ อนุโลมนัย ๑. อารัมมณปัจจัย อนุปาทินนบท ๑. อนุปาทินนธรรม ที่เป็นสนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม เป็นปัจจัยแก่ธรรม ที่ไม่ใช่อนุปาทินนธรรม ที่ไม่ใช่สนิทัสสน- สัปปฏิฆธรรม ด้วยอำนาจของอารัมมณปัจจัย ในอารัมมณปัจจัย มี ๙ วาระ สนิทัสสนติกอุปาทินนทุกนสนิทัสสนติกนอุปาทินนทุกะ จบ สนิทัสสนติกอุปาทานโคจฉกทุกะ นสนิทัสสนติกโนอุปาทานโคจฉกทุกะ (๒๒. สนิทัสสนติกะ ๖๙.-๗๔. อุปาทานโคจฉกะ) ปฏิจจวาระ อนุโลมนัย ๑. เหตุปัจจัย อุปาทานบท [๖๓๗] ๑. ธรรมที่ไม่ใช่อุปาทานธรรม ที่ไม่ใช่อนิทัสสน- อัปปฏิฆธรรม อาศัยอุปาทานธรรม ที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ฯลฯ การนับจำนวนวาระในอนุโลม [๖๓๘] ในเหตุปัจจัย มี ๖ วาระ ฯลฯ สนิทัสสนติกอุปาทานโคจฉกทุกนสนิทัสสนติกโนอุปาทานโคจฉกทุกะ จบ
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka