Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 91 หน้าที่ 779

เล่ม มมร. 91 หน้า 779 ข้อ 707 708 709
ปฏิจจวาระ อนุโลมนัย ๑. เหตุปัจจัย อนุตตรบท [๗๐๗] ๑. ธรรมที่ไม่ใช่อนุตตรธรรม ที่ไม่ใช่อนิทัสสน- อัปปฏิฆธรรม อาศัยอนุตตรธรรม ที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ฯลฯ การนับจำนวนวาระในอนุโลม [๗๐๘] ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาระ ฯลฯ สนิทัสสนติกสอุตตรทุกนสนิทัสสนติกนสอุตตรทุกะ จบ สนิทัสสนติกสรณทุกนสนิทัสสนติกนสรณทุกะ (๒๒. สนิทัสสนติกะ ๑๐๐. สรณทุกะ) ปฏิจจวาระ อนุโลมนัย ๑. เหตุปัจจัย สรณบท [๗๐๙] ๑. ธรรมที่ไม่ใช่สรณธรรม ที่ไม่ใช่อนิทัสสน- อัปปฏิฆธรรม อาศัยสรณธรรม ที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ฯลฯ
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka