Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 91 หน้าที่ 822

เล่ม มมร. 91 หน้า 822 ข้อ 832 833 834
ปฏิจจวาระ อนุโลมนัย ๑. เหตุปัจจัย อนิทัสสนสัปปฏิฆบท [๘๓๒] ๑. ธรรมที่ไม่ใช่อนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม ที่เป็นกุศล อาศัยอนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม ที่เป็นอัพยากตะ เกิดขึ้น เพราะเหตุ ปัจจัย ๒. ธรรมที่ไม่ใช่อนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม ที่ไม่ใช่ อกุศล อาศัยอนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม ที่เป็นอัพยากตะ เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ๓. ธรรมที่ไม่ใช่อนิทัสสนสัปปฏิฆธรรมที่ไม่ใช่กุศล และธรรมที่ไม่ใช่อนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม ที่ไม่ใช่อกุศล อาศัย อนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม ที่เป็นอัพยากตะ เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย การนับจำนวนวาระในอนุโลม [๘๓๓] ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาระ ฯลฯ อนิทัสสนอัปปฏิฆบท [๘๓๔] ๑. ธรรมที่ไม่ใช่อนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม ที่ไม่ใช่กุศล อาศัยอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม ที่เป็นกุศล เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka