พระไตรปิฎก

๒. ธรรมที่เป็นอาสววิปปยุตตะ แต่ไม่ใช่อนาสว- ธรรม ที่เป็นนเหตุธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอาสววิปปยุตตอนาสว- ธรรม ที่เป็นนเหตุธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ๓. ธรรมที่เป็นอาสววิปปยุตตะ แต่ไม่ใช่อนาสว- ธรรม ที่เป็นนเหตุธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอาสววิปปยุตตอนาสว- ธรรม ที่เป็นเหตุธรรม และธรรมที่เป็นอาสววิปปยุตตอนาสวธรรม ที่เป็นนเหตุธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย การนับจำนวนวาระในอนุโลม [๙๖๖] ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาระ ฯลฯ เหตุทุกอาสววิปปยุตตสาสวนเหตุทุกนอาสววิปปยุตตนสาสวทุกะ จบ เหตุทุกสัญโญชนโคจฉกทุกะ นเหตุทุกโนสัญโญชนโคจฉกทุกะ (๑. เหตุทุกะ ๑๙-๒๔. สัญโญชนโคจฉกทุกะ) ปฏิจจวาระ อนุโลมนัย ๑. เหตุปัจจัย สัญโญชนบท [๙๖๗] ๑. ธรรมที่ไม่ใช่สัญโญชนธรรม ที่เป็นนเหตุธรรม อาศัยสัญโญชนธรรม ที่เป็นเหตุธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ฯลฯ