Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 91 หน้าที่ 1139

เล่ม มมร. 91 หน้า 1139 ข้อ 471 472 473
อนิทัสสนอัปปฏิฆบท [๔๗๑] ๑. อนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม ที่เป็นสาสวธรรม แต่ ไม่ใช่อาสวธรรม อาศัยธรรมที่ไม่ใช่อนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม ที่ไม่ใช่ อาสวธรรม และไม่ใช่อนาสวธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย การนับจำนวนวาระในอนุโลม [๔๗๒] ในเหตุปัจจัย มี ๑ วาระ ฯลฯ นอาสวะและนอาสวสัมปยุตตทุกะ (ทุกะที่ ๑๘) ไม่มีการนับวาระ. นอาสวสาสวทุกนสนิทัสสนติกอาสวสาสวทุกสนิทัสสนติกะ จบ อาสววิปปยุตตนสาสวทุกนสนิทัสสนติกะ อาสววิปปยุตตสาสวทุกสนิทัสสนติกะ (๑๙. อาสววิปปยุตตสาสวทุกะ ๒๒. สนิทัสสนติกะ) ปฏิจจวาระ อนุโลมนัย ๑. เหตุปัจจัย สนิทัสสนสัปปฏิฆบท [๔๗๓] ๑. สนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม ที่เป็นอาสววิปปยุตต- สาสวธรรม อาศัยธรรมที่ไม่ใช่สนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม ที่เป็น
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka