พระไตรปิฎก

นสรณทุกนสนิทัสสนติกสรณทุกสนิทัสสนติกะ (๑๐๐. สรณทุกะ ๒๒. สนิทัสสนติกะ) ปฏิจจวาระ อนุโลมนัย ๑. เหตุปัจจัย สนิทัสสนสัปปฏิฆบท [๕๕๑] ๑. สนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม ที่เป็นอรณธรรม อาศัย ธรรมที่ไม่ใช่สนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม ที่ไม่ใช่สรณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๑ วาระ. ๒. สนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม ที่เป็นอรณธรรม อาศัย ธรรมที่ไม่ใช่สนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม ที่ไม่ใช่อรณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๑ วาระ. ๓. สนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม ที่เป็นอรณธรรม อาศัย ธรรมที่ไม่ใช่สนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม ที่ไม่ใช่สรณธรรม และธรรม ที่ไม่ใช่สนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม ที่ไม่ใช่อรณธรรม เกิดขึ้น เพราะ เหตุปัจจัย การนับจำนวนวาระในอนุโลม [๕๕๒] ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาระ ฯลฯ ในอนิทัสสนสัปปฏิฆมูล ก็มี ๓ วาระ เหมือนกัน.