Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 91 หน้าที่ 1249

เล่ม มมร. 91 หน้า 1249 ข้อ 710 711 712
เหตุสัมปยุตตนเหตุบท [๗๑๐] ๑. ธรรมที่เป็นเหตุสัมปยุตตธรรม แต่ไม่ใช่เหตุธรรม ที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม อาศัยธรรมที่ไม่ใช่เหตุวิปปยุตตธรรม และไม่ใช่นเหตุธรรม ที่ไม่ใช่สนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ฯลฯ การนับจำนวนวาระในอนุโลม [๗๑๑] ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาระ ฯลฯ นสนิทัสสนติกนเหตุเหตุสัมปยุตตทุกสนิทัสสนติกเหตุเหตุสัมปยุตตทุกะ จบ นสนิทัสสนติกนเหตุนสเหตุกทุกะ สนิทัสสนติกนเหตุเหตุกทุกะ (๒๒. สนิทัสสนติกะ ๖. นเหตุสเหตุกทุกะ) ปฏิจจวาระ อนุโลมนัย ๑. เหตุปัจจัย นเหตุสเหตุกบท [๗๑๒] ๑. สเหตุสเหตุกธรรม ที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม อาศัยธรรมที่เป็นนเหตุธรรม และไม่ใช่สเหตุกธรรม ที่ไม่ใช่สนิ- ทัสสนสัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ฯลฯ
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka