Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 91 หน้าที่ 1257

เล่ม มมร. 91 หน้า 1257 ข้อ 732 733 734 735
นสนิทัสสนติกโนอาสวทุกสนิทัสสนติกอาสวทุกะ (๒๒. สนิทัสสนติกะ ๑๔. อาสวทุกะ) ปฏิจจวาระ อนุโลมนัย ๑. เหตุปัจจัย อาสวบท [๗๓๒] ๑. อาสวธรรม ที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม อาศัย ธรรมที่ไม่ใช่อาสวธรรม ที่ไม่ใช่สนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ฯลฯ การนับจำนวนวาระในอนุโลม [๗๓๓] ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาระ ฯลฯ โนอาสวบท [๗๓๔] ๑. ธรรมที่ไม่ใช่อาสวธรรม ที่เป็นสนิทัสสนสัปปฏิฆ- ธรรม อาศัยธรรมที่ไม่ใช่ธรรม ที่ไม่ใช่อาสวธรรม ที่ไม่ใช่สนิทัสสน- สัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ฯลฯ การนับจำนวนวาระในอนุโลม [๗๓๕] ในเหตุปัจจัย มี ๒๑ วาระ ฯลฯ นสนิทัสสนติกโนอาสวทุกสนิทัสสนติกอาสวทุกะ จบ
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka