Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 91 หน้าที่ 1312

เล่ม มมร. 91 หน้า 1312 ข้อ 898
๕. สุขายเวทนายสัมปยุตตธรรม ที่เป็นกุศล อาศัย ธรรมที่ไม่ใช่สุขายเวทนายสัมปยุตตธรรม ที่ไม่ใช่อัพยากตะ เกิด ขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ๖. สุขายเวทนายสัมปยุตตธรรม ที่เป็นอกุศล อาศัย ธรรมที่ไม่ใช่สุขายเวทนายสัมปยุตตธรรม ที่ไม่ใช่อัพยากตะ เกิด ขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๒ วาระ. ๗. สุขายเวทนายสัมปยุตตธรรม ที่เป็นอกุศล อาศัย ธรรมที่ไม่ใช่สุขายเวทนายสัมปยุตตธรรม ที่ไม่ใช่กุศล และธรรม ที่ไม่ใช่สุขายเวทนายสัมปยุตตธรรม ที่ไม่ใช่อัพยากตะ เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๑ วาระ. ๘. สุขายเวทนายสัมปยุตตธรรม ที่เป็นกุศล อาศัย ธรรมที่ไม่ใช่สุขายเวทนายสัมปยุตตธรรม ที่ไม่ใช่อกุศล และธรรม ที่ไม่ใช่สุขายเวทนายสัมปยุตตธรรม ที่ไม่ใช่อัพยากตะ เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๑ วาระ. ๙. สุขายเวทนายสัมปยุตตธรรม ที่เป็นอัพยากตะ อาศัยธรรมที่ไม่ใช่สุขายเวทนายสัมปยุตตธรรม ที่ไม่ใช่กุศล และ ธรรมที่ไม่ใช่สุขายเวทนายสัมปยุตตธรรม ที่ไม่ใช่อกุศล เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๑ วาระ. การนับจำนวนวาระในอนุโลม [๘๙๘] ในเหตุปัจจัย มี ๙ วาระ ฯลฯ
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka